জাপানৰ সংস্কৃতি
জাপানৰ সংস্কৃতি ইমান গভীৰ আৰু বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ যে ইয়াক এটা চুটি প্ৰবন্ধত সামৰি লোৱা কঠিন। আপোনাৰ অনুৰোধ অনুসৰি, জাপানৰ সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশবোৰ অধিক বিস্তাৰিত আৰু গভীৰভাৱে তলত আলোচনা কৰা হ’ল:
জাপানৰ সংস্কৃতি: পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ এক অনন্য সংগম
জাপান, যাক 'উদীয়মান সূৰ্যৰ দেশ' বুলি কোৱা হয়, ইয়াৰ সংস্কৃতি বিশ্বৰ বাবে এক বিস্ময়। ই এনে এক দেশ য’ত বুলেট ট্ৰেইন আৰু ৰবটিক্সৰ দৰে অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ কাষতেই শ শ বছৰ পুৰণি কাঠৰ মন্দিৰ আৰু শান্ত উদ্যান দেখিবলৈ পোৱা যায়।
১. আধ্যাত্মিক দৰ্শন: শ্বিণ্টো আৰু বৌদ্ধ ধৰ্ম
জাপানী জীৱনধাৰাৰ মূল ভিত্তি হৈছে ধৰ্মীয় সহাৱস্থান।
শ্বিণ্টো ধৰ্ম: ই জাপানৰ আদিম আৰু থলুৱা ধৰ্ম। ইয়াত কোনো কেন্দ্ৰীয় দেৱতা নাই, বৰঞ্চ প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো উপাদানতে (পাহাৰ, নদী, গছ) ভগৱান বা 'কামি' বিচাৰি পোৱা যায়। জাপানীসকলে বিশ্বাস কৰে যে মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত এক পবিত্ৰ সম্পৰ্ক থকা উচিত।
বৌদ্ধ ধৰ্ম: ষষ্ঠ শতিকাত ভাৰত আৰু চীনৰ পৰা আহি এই ধৰ্মই জাপানত প্ৰসাৰ লাভ কৰে। বিশেষকৈ 'জেন বৌদ্ধবাদ' (Zen Buddhism) জাপানৰ কলা, যুদ্ধকলা আৰু জীৱনশৈলীত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। ই মানুহক আত্মসংযম আৰু একাগ্ৰতা শিকায়।
২. সামাজিক মৰ্যাদা আৰু শিষ্টাচাৰ
জাপানী সমাজত **'সামূহিক স্বাৰ্থ'**ক ব্যক্তিগত স্বাৰ্থতকৈ ওপৰত স্থান দিয়া হয়।
ওমতেনাছি (Omotenashi): ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল 'অতিথি দেৱো ভৱ'। জাপানীসকলে আলহীৰ প্ৰতি অত্যন্ত যত্নশীল আৰু তেওঁলোকে কোনো বিনিময় আশা নকৰাকৈ সেৱা আগবঢ়ায়।
ম’ট্-টানি (Mottainai): এই ধাৰণাটোৱে কোনো বস্তু অপচয় নকৰাকৈ তাৰ সৰ্বোত্তম ব্যৱহাৰ কৰাক বুজায়। ই পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।
বউয়িং আৰু সম্বোধন: জাপানত কথা কওঁতে বা কাৰোবাক লগ পালে মূৰ দোঁৱাই অভিবাদন জনোৱাটো বাধ্যতামূলক। তদুপৰি, নামৰ শেষত 'ছান' (San) বা 'কুন' (Kun) ব্যৱহাৰ কৰি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
৩. শিল্প আৰু নান্দনিকতা
জাপানী শিল্পকলাত এক প্ৰকাৰৰ 'ন্যূনতমবাদ' (Minimalism) আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা দেখা যায়।
উকিঅ’-ই (Ukiyo-e): ই এক প্ৰকাৰৰ কাঠৰ ব্লকৰ ছপা শিল্প (Woodblock prints), যাৰ জৰিয়তে ১৮-১৯ শতিকাৰ জাপানী জীৱন আৰু প্ৰকৃতিৰ ছবি ফুটাই তোলা হৈছিল।
ইকেবানা আৰু বনছাই (Bonsai): ইকেবানা হ’ল ফুল সজোৱাৰ এক আধ্যাত্মিক পদ্ধতি, আনহাতে বনছাই হ’ল গছক সৰু কৰি ৰখাৰ এক কঠিন অথচ সুন্দৰ শিল্প।
কিণ্টছুগি (Kintsugi): ভঙা মাটিৰ পাত্ৰ সোণৰ পানীৰে জোৰা দিয়াৰ এক অদ্ভুত কলা। ই আমাক শিকায় যে আমাৰ খুঁতবোৰেই আমাৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
৪. যুদ্ধকলা আৰু বুছিডো (Bushido)
জাপানৰ ইতিহাসত চামুৰাই (Samurai) যোদ্ধাসকলৰ এক বিশাল ভূমিকা আছে। তেওঁলোকৰ জীৱন দৰ্শনক 'বুছিডো' বা 'যোদ্ধাৰ পথ' বুলি কোৱা হয়।
ইয়াৰ মূল নীতিবোৰ হ’ল— সততা, সাহস, দয়া, সন্মান আৰু আনুগত্য।
আজিৰ যুগত কৰাটে (Karate), জুডো (Judo) আৰু কেন্ডো (Kendo) আদি যুদ্ধকলাবোৰ এই পৰম্পৰাৰ পৰাই আহিছে।
৫. খাদ্য আৰু পানীয়: 'ৱাশ্বোকু'
২০১৩ চনত ইউনেস্কোৱে জাপানী পৰম্পৰাগত খাদ্যক 'সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য' হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।
জাপানী আহাৰত ঋতু অনুসৰি সতেজ উপকৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মাছ, সামুদ্ৰিক খাদ্য, ভাত আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলিৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয়।
চাহৰ অনুষ্ঠান (Chanoyu): ই কেৱল চাহ খোৱাৰ কথা নহয়, ই এক মেডিটেচন বা ধ্যানৰ দৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে মানুহৰ মাজত শান্তি আৰু সাম্যৰ ভাব জগাই তোলা হয়।
৬. আধুনিক পপ সংস্কৃতি আৰু বিশ্বজোৰা প্ৰভাৱ
জাপানৰ নতুন প্ৰজন্মই পৰম্পৰাক সন্মান কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে এক নতুন সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছে:
এনিমে আৰু মাংগা: আজিৰ যুগত 'ষ্টুডিঅ’ গিবলী' বা 'ড্ৰেগন বল'ৰ দৰে জাপানী এনিমে সমগ্ৰ বিশ্বৰ শিশু আৰু যুৱক-যুৱতীৰ অন্যতম প্ৰিয় মনোৰঞ্জন।
প্ৰযুক্তি আৰু অটোমেশ্বন: ৰবটিক্সৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চফট্-টয় (যেনে- হেলো কিটি) পৰ্যন্ত জাপানে বিশ্বৰ বজাৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে।
Comments
Post a Comment